07.03.2017-14:23
Mü'minlerin kaderi yalnızlık olsa gerek. Karanlıklarda bir başına. Bir sahibin var bir de sen. Başka kimse/n yok.

07.03.2017-10:49
Erimekte herşey... Zaman, mekan, renk, ruh... herşey...
Ne yapmak istediysem gözüne girebilmek için. Şehvet, hırs, acı, coşku ne yaptıysam hepsi...
Hiçbir vakit peşinden koşmadığım şu koca karı, öyle yapıştı ki bana ve öyle bulaştı ki salyası, sümüğü, kanı, irini üzerime başıma... kirlendim.
Bana rahmet lazım şimdi arınmak için, yunmam için bir pınar. Korkarım ki, bu toz fırtınası gömerken beni toprağa, karşına bu iğrenç sıfatımla geleceğim.

20.02.2017-20:25
En yakının kimdir?
Bi hissettiğin vardır birde hissetmek istediğin. Ben eşimi hisseder babamı isterim.
Peki onca yılın ardından anlaşılmamış olmayı tüm çıplaklığıyla nasıl karşılarsın. Gülerek, kızarak, küfrederek, kırılarak, darılarak, üzülerek, isyan ederek.... nasıl!?
Hiç düşünmemiştim. şu an karar verimiyorum... duygusuzum...

07.02.2017-13:06
Kıyamayacağımı bilmen lazımdı. Hiçbir inciye, hiçbir çiçeğe, böceğe, insana... Hele ki O' na asla. Ne lüzümu vardı ki?
Gözyaşı olmaksızın yaşanamaz mıydı hayat? Hasret çekmeden, gidip gelmeden kalarak mesela?


23.12.2016-09:10
gece yarısını geçen bir telefonla irkildim,
geri ararken geçen bir dakikalık sürede yüzlerce kötü senaryo geçti aklımdan
yüreğim daraldı, zihnim karıştı, dilim damağım kurudu, ellerim titredi
"Bir silgi gibi tükendim ben. Başkalarının yaptıklarını silmeye çalıştım. Mürekkeple yazmışlar oysa… Ben kurşunkalem silgisiydim. Azaldığımla kaldım."